-

rotmeister : Wspomnicie moje słowa

Herbert Backe, jedwabne szlaki i klucz do holocaustu. A także francuski w nim udział.

Herbert Backe, jedwabne szlaki i klucz do holocaustu. A także francuski w nim udział.

W zasadzie trzeba zacząć od I wojny światowej. Wojny przegranej przez Niemcy głównie z powodu blokady morskiej nałożonej przez aliantów. Konsekwencją tej blokady były kłopoty z żywnością w Niemczech. Wiedział o tym Adolf Hitler, wiedzieli o tym niemieccy planiści i sztabowcy. Wiedział też Herbert Friedrich Wilhelm Backe.

Polska wiki jest oszczędna jak szkolny woźny, sięgnijmy więc do jej anglojęzycznej wersji. Herbert Friedrich Wilhelm Backe (1 maja 1896 - 6 kwietnia 1947) był niemieckim politykiem i funkcjonariuszem SS w czasach nazistowskich. Był doktrynalnym rasowym ideologiem, wieloletnim współpracownikiem Richarda Walthera Darrégo i osobistym przyjacielem Reinharda Heydricha. Opracował i wdrożył plan głodu, który przewidywał śmierć głodową milionów słowiańskich i żydowskich „bezużytecznych zjadaczy” po operacji Barbarossa, inwazji na Związek Sowiecki w 1941 r.

Plan ten został opracowany podczas fazy planowania inwazji przez Wehrmacht i przewidywał zebranie ukraińskich artykułów żywnościowych z centralnej i północnej Rosji i przekierowanie ich na rzecz armii prowadzącej działania wojenne i ludności w Niemczech. W rezultacie miliony cywilów zginęło na okupowanych przez Niemców terytoriach. Aresztowany w 1945 r. i sądzony za zbrodnie wojenne w Norymberdze w procesie ministerialnym, popełnił samobójstwo w więzieniu w 1947 r.

Herbert Backe urodził się w Batumi w Gruzji, był synem emerytowanego porucznika pruskiego, który został kupcem. Jego matka pochodziła z Kaukazu, jej rodzina wyemigrowała z Wirtembergii do Rosji na początku XIX wieku. Studiował w gimnazjum w Tbilisi od 1905 r. i został internowany podczas wybuchu I wojny światowej jako obcy, ponieważ był obywatelem Prus. To doświadczenie uwięzienia za bycie Niemcem i świadectwa z początku rewolucji bolszewickiej uczyniły z Herberta Backe antykomunistę.

Backe przeprowadził się do Niemiec podczas rosyjskiej wojny domowej z pomocą szwedzkiego Czerwonego Krzyża. W Niemczech początkowo pracował jako robotnik, a w 1920 r. rozpoczął studia agronomiczne na uniwersytecie w Getyndze. Po ukończeniu studiów krótko pracował w rolnictwie, a następnie został asystentem wykładowcy z geografii rolniczej na Politechnice w Hanowerze. W 1926 r. przedłożył rozprawę doktorską pod tytułem „Rosyjska gospodarka zbożowa jako podstawa rosyjskiego rolnictwa i rosyjskiej gospodarki” (niem. Die russische Getreidewirtschaft als Grundlage der Land- und Volkswirtschaft Russlands ) na Uniwersytecie w Getyndze, ale nie została przyjęta. Później, po tym, jak Niemcy zaatakowały Związek Radziecki, Backe opublikował swoją rozprawę drukiem w liczbie 10 000 egzemplarzy.

Backe został osobiście mianowany przez ministra Rzeszy dla okupowanych terytoriów wschodnich, Alfreda Rosenberga, sekretarzem stanu (Staatssekretär) Reichskommissariat Ukraina, gdzie mógł realizować swoją strategię strategiczną, Plan Głodu (Der Hungerplan, a także Der Backe-Plan). Celem planu głodu było spowodowanie umyślnego masowego głodu słowiańskich ludności cywilnej pod okupacją niemiecką poprzez skierowanie wszystkich dostaw żywności na ludność niemiecką i Wehrmacht na froncie wschodnim. Najważniejszym wspólnikiem Herberta Backe'a był Hans-Joachim Riecke, który kierował sekcją rolniczą w sztabie ekonomicznym na Wschodzie. Według historyka Timothy'ego Snydera w wyniku planu Backe'a „4,2 miliona obywateli radzieckich (głównie Rosjan, Białorusinów i Ukraińców) zostało zagłodzonych przez niemieckich okupantów w latach 1941–1944”.

Co mają do tego jedwabne szlaki? O tym wszystkim pisze ciekawie Peter Frankopan w swojej książce pt. „Jedwabne szlaki. Nowa historia świata”. Więc podrzucam. (fragment wytłuszczony poniżej, został uwypuklony przez autora w książce).

Peter Frankopan, Jedwabne szlaki. Nowa historia świata. Warszawa 2018, str. 404-428.

„Hitler podkreślał, że Ukraina jest kluczem, kontrola nad żyzną równiną ciągnącą się od Morza Czarnego po Morze Kaspijskie i jeszcze dalej „uwolniłaby nas od wszystkich nacisków ekonomicznych”. Gdyby Niemcy zdołały zająć pełną „nieprzebranych bogactw” część Związku Radzieckiego, stałyby się „niezwyciężone”. Uniezależniłyby się od dobrej woli ZSRS i jego kapryśnego przywódcy. Znacznie zmniejszyłaby się także skuteczność brytyjskiej blokady na Morzach Śródziemnym i Północnym. Pojawiłaby się szansa na stały dostęp Niemiec do wszystkich potrzebnych zasobów.

Mimo ogromnych zysków terytorialnych, kampania na Wschodzie nie zdołała przynieść ani tego, co obiecywano, ani nawet tego, co było konieczne. Zaledwie dwa dni po inwazji na Związek Radziecki Backe przedstawił swoje szacunki - do wykonania czteroletniego planu gospodarczego. Niemcom brakowało dwóch i pół miliona ton zbóż rocznie. Wehrmacht musiał rozwiązać problem wyżywienia Rzeszy i pozyskać miliony ton nasion roślin oleistych, miliony sztuk bydła i świń. Był to jeden z powodów, dla których Hitler polecił swoim generałom „zrównanie z ziemią Moskwy i Leningradu”. Jak pisał Halder, chodziło o to, by zapobiec „pozostaniu w tych miastach ludzi, których przez zimę musielibyśmy karmić”.

[W kwestii emigracji żydowskiej z Niemiec – przyp. mój] Żydzi mieli zdobyć własne państwo, a Niemcy przy okazji pozbyć się brytyjskich baz z Bliskiego Wschodu i rozwiązać europejską kwestię żydowską [sic!]”. Brzmiało to logicznie - i przerażająco: czołowe postaci świata żydowskiego oferowały kolaborację z największym antysemitą w historii, negocjowały ze sprawcami Holocaustu zaledwie dwanaście miesięcy przed jego rozpoczęciem .

Antysemityzm Hitlera był tak silny, że nie obchodziło go, dokąd zostaną deportowani Żydzi; Palestyna była tylko jednym z miejsc, które rozważano, ale równie poważnie myślano o interiorze rosyjskim. „Nie ma znaczenia, dokąd wyśle się Żydów”, powiedział Hitler Slavkowi Kvaternikowi, dowodzącemu siłami zbrojnymi chorwackich ustaszy – Madagaskar był  równie dobry jak Syberia.

W obliczu chronicznych problemów w ZSRR, tę nonszalancką postawę zastąpiły bezwzględność i metodyczność - dla nazistowskich planistów stało się jasne, że skoncentrowanie Żydów w obozach umożliwia wymordowanie ich bez większego trudu. W sytuacji, gdy skąpe zasoby kurczyły się coraz bardziej, antysemicki reżim, zdający sobie sprawę z tego, że ma do wykarmienia o miliony gąb za dużo, był tylko o krok od decyzji o rozpoczęciu mordów na masową skalę. Żydzi i tak przebywali już w gettach na terenie okupowanej Polski, więc stanowili łatwo dostępny cel.

„Istnieje obawa”, pisał Adolf Eichmann w połowie lipca 1941 roku, „że tej zimy nie będziemy mogli wykarmić Żydów. Należy poważnie zastanowić się, czy najbardziej humanitarnym rozwiązaniem nie byłoby wyeliminowanie tych Żydów, którzy nie nadają się do pracy - w jakiś szybko działający sposób”. Starzy, chorzy, kobiety, dzieci i ci „niezdolni do pracy” zostali uznani za zbędnych i jako pierwsi mieli stać się x w „x milionach” ofiar, które tak starannie zaplanowano w czasie przygotowań do inwazji na Związek Radziecki.

Tak zaczął się łańcuch straszliwych wydarzeń o bezprecedensowej skali: istoty ludzkie transportowano wagonami bydlęcymi do zagród, gdzie dzielono je na te, które nadają się do pracy niewolniczej, i te, których życie uznano za cenę przeżycia innych. Południe Rosji, Ukraina i zachodnie stepy stały się przyczyną ludobójstwa. Bezpośrednią zaś przyczyną Holocaustu było to, że zdobyte ziemie nie były w stanie dostarczyć spodziewanej ilości zboża.

W Paryżu, gdzie od końca lat trzydziestych policja potajemnie prowadziła rejestr cudzoziemców - nie tylko Żydów - deportacja była rzeczą prostą: okupanci musieli jedynie zajrzeć do kartotek, które przekazali im Francuzi, a następnie polecić żandarmom, żeby zatrzymali konkretne osoby i wysłali je do obozów na wschodzie, przeważnie na terenach okupowanej Polski”.



tagi: holocaust  herbert backe  frankopan  jedwabne szlaki 

rotmeister
4 sierpnia 2019 19:02
5     1035    6 zaloguj sie by polubić
komentarze:
gabriel-maciejewski @rotmeister
4 sierpnia 2019 19:27

Dziedzictwo III Republiki było czymś potwornym

zaloguj się by móc komentować

rotmeister @rotmeister
4 sierpnia 2019 19:40

Łudstoki, #teczowazaraza i insze lewaki miałyby na ten temat inne zdanie. "Wiadomo", że za holokaust odpowiada Papież i tysiące lat chrześcijaństwa.

zaloguj się by móc komentować

kotlet @rotmeister
5 sierpnia 2019 08:19

Cyt:// There is no hard evidence of any such "Hunger plan". //

https://forum.axishistory.com/viewtopic.php?t=223755

zaloguj się by móc komentować

rotmeister @kotlet 5 sierpnia 2019 08:19
5 sierpnia 2019 09:25

Nie ma też twardych dowodów na to że Hitler wiedział o holokauście. Ale jakoś do niego doszło. Miliony sowieckich jeńców zagłodzonych na śmierć to też fakt. 

zaloguj się by móc komentować


zaloguj się by móc komentować